Polecamy wystawę członkiń i członków Stowarzyszenia Fotoedukacja „Więzy krwi” w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Gliwicach

Sto­warzysze­nie Fotoe­dukac­ja ma zaszczyt zaprezen­tować Państ­wu trze­cią zbiorową wys­tawę fotografii jego członków pt. „Więzy krwi”. Zaprasza­my na wernisaż fotografii, który odbędzie się 27.05.2026r. o godz. 18:30 w Miejskiej Bib­liotece Pub­licznej w Gli­wicach przy ul. Koś­ciusz­ki 17.
Wys­tawa pt. „Więzy krwi” jest efek­tem kole­jnego cyk­lu fotograficznych spotkań, w ramach których członkowie sto­warzyszenia poprzez wspólne dzi­ałanie w obrę­bie wybranego tem­atu, mieli możli­wość głęb­szego zas­tanowienia się nad tym, jak postrze­ga­ją rodzinne relac­je, bio­log­iczne pow­iąza­nia, własne dziedz­ict­wo… Dwu­nas­tu fotografów różnorod­nie zin­ter­pre­towało tytułowe „więzi” – niek­tórzy skupili się na opowieś­ci o relac­jach, które ksz­tał­tu­ją nas od pier­wszych chwil życia. Inni uch­wycili intymne momen­ty codzi­en­noś­ci. Niek­tórzy skupili się na podobieńst­wie, a inni – na ich całkow­itym braku. Każdy z fotografów, pracu­jąc nad swo­ją inter­pre­tacją tem­atu, miał okazję do ćwiczenia uważnoś­ci, ekspery­men­towa­nia czy też wyjś­cia ze stre­fy kom­for­tu. Fotografie z cyk­lu „Więzy Krwi” z pewnoś­cią zaprasza­ją widza do oso­bis­tej reflek­sji nad włas­ny­mi korzeni­a­mi i relac­ja­mi, które – choć cza­sem trudne – tworzą fun­da­ment naszej tożsamości.
„Więzy krwi” to trze­cia zbiorowa wys­tawa członków Sto­warzyszenia Fotoe­dukac­ja (wcześniejsze wys­tawy fotografii: „Niepokój” (2023–2024), „Kolorowego dnia!” (2024–2025)). Kura­torem wys­tawy jest Arka­diusz Ławry­wian­iec (Prezes Zarzą­du Związku Pol­s­kich Artys­tów Fotografików – Okręg Śląs­ki, fotograf i fotore­porter). W ramach wys­tawy swo­je fotografie zaprezentują:

Mał­gorza­ta August


Mag­dale­na Darmoń


Daria Delanowska


Wiesława Gagoś


Foto:Dariusz Kraw­czyk

Dar­iusz Krawczyk


Mateusz Lukoszek


Ani­ta Nowak


Anna Oleszko


Łukasz Pajor


Szy­mon Ropiak


Anna Sokolińska


Adri­an­na Szymanek


Więzy krwi”

Gdy mówimy o więzach krwi najczęś­ciej na myśl przy­chodzą relac­je rodzinne, które nas ksz­tał­tu­ją, defini­u­ją i częs­to deter­min­u­ją, a są oparte na biologii, gene­tyce. Zazwyczaj myślimy
o najbliższej rodzinie, rodz­i­cach, dzi­ad­kach, dzieci­ach, wnukach. W trak­cie rozmów z autora­mi chęt­ny­mi do wzię­cia udzi­ału w niniejszym pro­jek­cie, zwracałem uwagę na możli­wość sym­bol­icznego potrak­towa­nia tem­atu. Pro­ponowałem, aby próbować uch­wycić tego, co niewidzialne, a jed­nocześnie fun­da­men­talne dla ludzkiego doświad­czenia. Efek­tem dzi­ałań autorek i autorów jest niezwykła wys­tawa. Niek­tóre prezen­towane prace kon­cen­tru­ją się na bezpośred­nich relac­jach rodzin­nych, gdzie punk­tem wyjś­cia jest ciało i śla­dy przekazy­wane z pokole­nia na pokole­nie. Ważne są tu emoc­je pokazu­jące bliskość między osoba­mi, także tymi, których umysł zaszył się w sobie tylko znanej przestrzeni. Fotografie te częs­to nie unika­ją tem­atów trud­nych, bolesnych ale sku­pi­a­ją się np. na pięknej wspól­nej obec­noś­ci wnucz­ki i bab­ci opartej na głębok­iej bliskoś­ci. Z kolei inne prace pode­j­mu­ją tem­at dawnej bliskiej relacji, która obec­nie może prowadz­ić do kon­flik­tu, odd­ale­nia, mil­czenia i final­nie do rozstania.
Istot­nym ele­mentem wys­tawy jest również pamięć o osobach, albo miejs­cach, które nam ważne dla nas oso­by przy­pom­i­na­ją. Tu rodzi się pytanie o granice tożsamoś­ci: gdzie kończy się „ja”, a zaczy­na „ktoś przede mną”. Przeszłość, wierzenia naszych przod­ków, zwycza­je przyjęte przez nas bezpośred­nio lub zaadop­towane do współczes­noś­ci są bezsprzecznym dowo­dem ist­nienia pon­ad­pokole­niowych więzi.
Dalej posunię­ta inter­pre­tac­ja tem­atu skłoniła do pokaza­nia fotografii z dom­i­nan­tą architek­tu­ry. Przestrze­nie miejskie są w tych zdję­ci­ach albo sym­bol­em, albo odnoszą się do przeżyć znanych z autop­sji autorów.
Wys­tawa w ramach pro­jek­tu „Więzy krwi” nie daje jed­noz­nacznych odpowiedzi. W zami­an stwarza przestrzeń do reflek­sji, w wyniku której widz będzie musi­ał sam znaleźć odpowiedź na pytanie czym naprawdę dla każdej i każdego z nas jest więź?
Arka­diusz Ławrywianiec
kura­tor wystawy